اينجا خاك روان است در انديشه دريا شدن

و گياه دلش مي خواهد پرواز كند

اينجا انديشه گرم است از داغي تنور نان

و خيال فكرش با توست

اينجا آب هم عاشق مي شود

و تا رسيدنت باز مي ايستد

اينجا انسان در شاليزار جوانه مي زند

و تا جنگل ريشه اش مي دود

اينجا دستان همسايه بوي نعنا مي دهد

و مردم دل هايشان را با دريا عوض كرده اند

اينجا سرزمين ديگريست

اينجا ديوارها همه گلي است

و بچه ماهي ها رنگشان قرمز است

اينجا آسمان سبز است

و پرندگان در لاي شاخه هاي آب لانه مي سازند

اينجا ماهيگير ندارد

و همه دود آتش را چال مي كنند

اينجا مردم تبر ندارند

و سنگ مفهوم تلخي دارد

اينجا سرزمين ديگريست

اينجا خدا با بچه ها بازي مي كند

و صدا در آرامش خوابش مي برد

اينجا دو فصل دارد ، بهار و تابستان

و بچه ها در تابستان آدم برفي درست مي كنند

اينجا مسافر غريب نمي ماند

و او هم پايش تا زانو مثل همه گلي مي شود

اينجا فكر كودكي روي علف خوابش برده

و خواب جيرجيرك مي بيند

اينجا سبدها پر از انار و سيب است

و هيچ كس سبك نمي رود

اينجا حرف مردم شعر ناب است

و همه كتاب مي نويسند

اينجا پسرها در بهار متولد مي شوند

و گيسوي بلند دختران بوي ياس مي دهد

اينجا سرزمين ديگريست

اينجا حلزون ها هم راي مي دهند براي زندگي

و روزگاريست كه در خانه اينترنت دارند !!

اينجا زندان ندارد

و دل محكمه است و كلاه قاضي

اينجا هنوز بهار است

و من عاشق تو

تا دم لحظه جون دادن دکمه های کیبردم